Doğan SÜSLÜ
e-mail:medyatikbakis@hotmail.
Ödemiş sabahları hareketli olur. Fırınların dumanı sokağa karışır, çay ocaklarında bardaklar dizilir, esnaf kepenk kaldırırken güneş daha kendini göstermeye uğraşır. O sabah da böyle sıradan bir sabahtı. Ta ki o banka oturan yaşlı amcayı görene kadar. Yürüyüşüm sırasında, havanın serinliğine rağmen oldukça sakin bir yüz ifadesiyle banka oturmuş bir adam dikkatimi çekti. Yanında küçük bir çocuk vardı. Okul çantası sırtında, ayakkabıları yeni silinmiş. O çocukta, “bugün önemli bir gün” hissi vardı. Meğer gerçekten öyleymiş. Yaşlı adam cebinden buruşuk bir poşet çıkardı. İçinde yalnızca iki simit vardı. Birini çocuğa verdi, diğerini ise eline aldı ama ağzına götürmedi. Çocuk açtı, belli. Simidi öyle bir iştahla yedi ki… Ama gözüm yaşlı adamdaydı. Onun simidi hâlâ elindeydi.
