POLSAN, Polisimizin alın teri kimin güvencesinde?

dogan-suslu-kose MEDYATİK BAKIŞ

Doğan SÜSLÜ

 

e-mail:medyatikbakis@hotmail.com

Polis olmak kolay değil. Gecesi gündüzü olmayan, bayramda ailesinden uzak, çoğu zaman canını ortaya koyarak görev yapan polislerimizin bir de gelecek kaygısı taşımaması gerekir. Çünkü onların maaşlarından kesilerek oluşturulan birikimler, herhangi birilerinin risk iştahına bırakılabilecek sıradan paralar olmamalıdır. O para alın teridir, fedakârlıktır, geleceğe duyulan güvendir.

Şimdi POLSAN, yani Polis Bakım ve Yardım Sandığı, fon tartışmalarının gölgesinde. İddialar oldukça ciddi. POLSAN’ın bazı fon işlemlerinde yetkilendirme ve yatırım tercihlerine ilişkin soru işaretleri gündeme getirildi. Üstelik bu tartışmalarla aynı dönemde sandığın yönetim yapısında da değişikliğe gidildi.

Yeni Parti Milletvekili Ümit Özlale’nin açıkladığı belgeler ve iddialar kamuoyunda ciddi bir tartışma başlattı. İçişleri Bakanı ise POLSAN’ın söz konusu yatırımlardan zarar etmediğini, aksine 114 milyon liranın üzerinde net kâr elde edildiğini açıkladı. Ayrıca konunun incelenmesi için Teftiş Kurulunun görevlendirildiğini bildirdi.

 *İddialara açıklık getirilmeli, sorular havada kalmamalı

Öyleyse mesele açıktır. İddialar da yanıtlar da belgelerle ortaya konulmalı, hiçbir soru havada bırakılmamalıdır. Burada unutulmaması gereken çok önemli bir gerçek var. POLSAN, yöneticilerin yerine polislerimizin sandığıdır. O sandıkta biriken para, masa başında alınan tartışmalı kararların yerine yıllarca görev yapan insanların güvencesi olmalıdır. Kim hata yaptıysa ortaya çıkarılmalı, kamu zararına yol açan bir işlem varsa sorumluları hesap vermelidir. Yönetim değişikliği tek başına güvence kabul edilemez. Asıl güvence şeffaflık, bağımsız denetim ve hesap verebilirlik olmalıdır.

Polisimizin maaşından kesilen para, kimsenin deneme tahtası olamaz! O para emanettir. Emanete sahip çıkmak ise öncelikli sorumluluktur…

 *Sözcü TV’ye kayyum kabul edilemez…

Susturulan ekran, eksilen demokrasidir! Türkiye’de basın özgürlüğü tartışmalarına bir yenisi daha eklendi. Sözcü TV ve Sözcü.com.tr’ye kayyum atanması, yalnızca bir medya kuruluşunun yönetimine ilişkin hukuki bir gelişme olarak değerlendirilemez. Bu karar, basın özgürlüğü ve halkın haber alma hakkı bakımından da ciddi soru işaretleri doğurmuştur.

Elbette ki hukuk devletinde hiç kimse soruşturmalardan muaf değildir. Medya kuruluşları da hukukun dışına çıkamaz. Ancak hukuki süreçlerin yürütülmesi başka, basının bağımsızlığı konusunda toplumda kaygı yaratacak uygulamalar başka şeydir.

Bir ülkede demokrasinin gücü, iktidarın ne kadar rahat eleştirildiğiyle de ölçülür. Çünkü özgür basın, sadece gazetecilerin güvencesi olmayıp toplumun tamamının güvencesidir.

 *Esas mesele haber alma hakkıdır

Bugün Sözcü TV, yarın başka bir televizyon kanalı… Mesele hangi kanalın başına ne geldiği değildir. Mesele, gazeteciliğin özgürce yapılıp yapılamadığı, farklı seslerin kendilerini baskı altında hissetmeden kamuoyuna ulaşıp ulaştıramadığıdır.

Unutulmamalıdır ki basın kuruluşlarının görevi iktidarı memnun etmek olmaz. Basının görevi toplumu bilgilendirmektir. İktidarlar, yöneticiler ve siyasi dengeler değişir. Ancak halkın doğru, tarafsız ve farklı kaynaklardan haber alma hakkı değişmez.

Bir televizyonun ekranına kayyum atanabilir ama toplumun sorgulama hakkına kayyum atanamaz. Gazetecilerin kalemini, halkın merakını ve gerçeği öğrenme isteğini, idari kararlarla ortadan kaldırmak her zaman mümkün olmaz. Demokrasi, yalnızca sandık kurulduğunda değil, o sandıktan çıkan iktidarın eleştiriye tahammül edebildiği zaman da yaşar.

 *Her iki meselede ihtiyaç aynı…

İki ayrı mesele, aynı temel ihtiyaç… Güven! Bir tarafta polisimizin alın teriyle oluşan birikimler, diğer tarafta halkın haber alma hakkı… Birinde şeffaflık, diğerinde özgürlük talebi var. Aslında her iki tartışmanın merkezinde de aynı soru duruyor. Kurumlar kimin için ve hangi sorumlulukla yönetiliyor?

Kamu güveni kolay kazanılmaz. Ama bir kez sarsıldı mı yeniden inşa etmek çok daha zordur. Unutmayalım. Emanete sahip çıkmak da özgürlüğü korumak da demokratik bir toplumun vazgeçilmez sorumluluğudur…

 

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Bu site istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanır. Yorum verilerinizin nasıl işlendiğini öğrenin.